شمیم...

شميم شعر تو آمد ز مشرق رازم

نسيم ياد تو امشب دميده در سازم

و در حضور خيالت به اتفاق قلم

شبي دوباره غزل هاي تازه مي سازم

من از فراز افق هاي بيكران زمان

در آخرين  سفر تو ترانه مي سازم

تو آن مسافر رويايي خيال مني

كه بر دو بال غزل سر رسيده اي بازم

تو از ديار غزل هاي سرخ مي آيي

ز سرزمين شقايق ز شهر پر رازم

در آسمان هنر من در اوج پروازم

به كهكشان تمناي بيكرانه ي من

غبار پاي توام يكه تاز تك تازم

من از كتاب تو قانون عشق مي خوانم

هميشه مطلع شعرت طنين آوازم

طلوع مشرقي ات را شبانه مي بينم

تو اي ستاره ي شب سوز بي سرآغازم

من....

من غریقی تنهام

در دريايي پر تلاطم

 

پايين رفتنم را بنگر

 

چه آرام و بي صداست

 كه لحظه اي پيشين

 

مست از عشق و سرشار از احساس

 در ساحل دريا

 اين عشق را در آغوش داشتم

 

پايين رفتنم را بنگر

 

من آنم كه طراوتش را از بهار

و شادي اش را از گل سرخ

 وام گرفته بود

 

 آن بهار خزان است

 

و گل سرخ پرپر و مرده

 

حالا مي فهمم كه من آن نيستم

 

من همين غريقه تنهام.

راز گل سرخ

يه صداي گنگ و مبهم

توي اون سكوت جنجال

 

ديگه از راز گل سرخ

مي شه ترانه اي ساخت

 

دوباره از لحظه ي  موعود

 جاده ي بي انتها ساخت

 

واسه جاده هاي سنگي

دوباره حكايتي ساخت

 

مثه اون بغض هاي بارون

كه مي ريزن رو سرما

 

ديگه از اون همه رفتن

نگو انتظاري هم هست

 

واسه رفتن دوباره

پلي از ترانه ها ساخت

 

یا مولا

 

 یا ثارالله

فرا رسیدن سوگواریه سیدالشهدا (ع) بر تمامه عاشقانش تسلیت باد.