رز تنها

سبحانک یا نور تر از نورتر از نور در ظلمت من پنجره ای باز کن از نور

درباره وبلاگ

ای دل ز زمانه رسم و احسان نطلب

وز دوره زمانه سر و سامان نطلب

درمان طلبی دردِ تو افزون گردد

با درد بساز هیچ درمان نطلب
.

.

در خواب ناز بودم شبي

ديدم كسي در مي زند

در را گشودم روي او

ديدم غم است در مي زند

اي دوستان بي وفا

از غم بياموزيد وفا

غم با آن همه بيگانگي

هر شب به ما سر مي زند
×××××××××××××××
×××××××××××××××
به من گفتي خداحافظ....
.
.
.
.
ولي بر قنديل مژگانت بلور اشك جاري بود
.
.
.
غم تلخ ميان قصه هايت با تمام بي قراري بود

چرا با غم خداحافظ.......؟؟

تو كه مهمان عزيز لحظه هاي شاد من هستي

تو كه گلبوته هاي شعر شادم را، ز باران نگاهت بارور كردي

تو كه جام خيالم را همه شب از شراب عشق تر كردي

تو كه افسانه با عشق بودن را برايم از كتاب زندگي خواندي

تو كه بذر محبت را به دشت سينه ام افشاندي...

چرا با غم خداحافظ....؟

تو كه مهمان عزيز لحظه هاي شاد من هستي

تو همچون قصر شيرين عهد كودكي در ياد من هستي

خداحافظ كلامي تلخ و سنگين است

غم رفتن غمي بسيار سنگين است

خداحافظ....،نه ، نه ، نه...

تو كه مهمان عزيز لحظه هاي شاد من هستي

تو درياي مني

و من چون ماهيم دور از تو مي ميرم

اگر رفتي سراغت را همه جا از خداي عشق مي گيرم

اگر رفتي.... اگر رفتي دگر تا عمر دارم داغدار رفتنت هستم

مرو اي بودنت شور جواني ها

مرو اي بهترين حرف و كلام مهرباني ها...

اگر رفتي سراغت را همه جا از خداي عشق مي گيرم...

اگر رفتي من ، تنها همه شب بي قرار رفتنت هستم...

اگر رفتي درون پيله تنهايي و اندوه مي مانم
براي طفل غمگين دلم لالايي دلگير مي خوانم...
.
.
رز پر پر
.
.
ای دل غمگین مباش..........
مولای ما علی(ع) است.

التماس به خدا "شجاعت" است.
اگر بر آورده شود "نعمت"است.
اگر برآورده نشود"حکمت" است.
التماس به خلق خدا "ذلت"است.
اگر برآورده شود "منت"است
اگر برآورده نشود "خفت" است.
.
.
.
.

یا علی گفتیم و عشق آغاز شد.

.
.
.
خدايا مرا آني به خودم وا مگذار.
.
.

کابوس

ازاين كابوس تنها و سياه و مرگ اندود دل خسته ام چه مي داني؟

كه من خسته ام

كنار تن سرد باران خورده ي ديوار گوشه اي بنشسته ام

و پشت لايه ي سياه پلك بسته ام

در آن كابوس راز آلود و رخوت زاي دل خسته ام

سر به زير دارم و مغلوب خليدستم

نمي دانم كجا هستم

كه بي گاه از فكرت سر مستم

و نا گاه از اين كابوس تنهايي مي ترسم

گويي آن كابوس راز آلود و مرگ اندود تنهايي

مي گويد با من:

كه تو! هر جا بروي من هستم

|لینک ثابت| نگارندهteddy-پنجشنبه بیست و پنجم بهمن 1386 ساعت |